آشور بانيپال پس از فتح شوش

آشور بانيپال گويد : من شوش ، شهر بزرگ مقدس را بخواست آشور و ايشتار فتح كردم من زيگورات شوش را كه از آجرهايي با سنگ لاجورد لعاب شده بود ، شكستم ... معابد عيلام را با خاك يكسان كردم وخدايان والهه هايش را به باد يغما دادم .سپاهيان من وارد بيشه هاي مقدسش شدند كه هيچ بيگانه اي از كنارش نگذشته بود ، آنرا ديدند و به آتش كشيدند . من در فاصله يك ماه و بيست و پنج روز راه ، سرزمين شوش را تبديل به يك ويرانه و صحراي لم يزرع كردم ... من دختران شاهان ، زنان شاهان ، همه دودمان قديمي و جديد شاهان عيلام ، شهربانان و فرمانداران ... تمام متخصصان بدون استثناء ... چارپايان بزرگ و كوچك را كه شمارشان از ملخ بيشتر بود ، به منزله غنيمت به كشور آشور فرستادم .

نداي انساني و ... فريادهاي شادي ... بدست من از آنجا رخت بربست ، خاك آنجا را به توبره كشيدم  و به مارها و مورها اجازه دادم آنجا را اشغال كنند ...

     كورش پس از فتح بابل:

كوروش شاه گويد: منم كوروش ، شاه شاهان ، شاه بزرگ ... آنگاه كه بدون جنگ و پيكار وارد بابل شدم ، همه مردم گام هاي مرا با شادماني پذيرفتند . در بارگاه پادشاهان بابل بر تخت شهرياري نشستم. مردوك ( خداي بابلي ) دل هاي پاك مردم بابل را متوجه من كرد ، زيرا من او را ارجمند و گرامي داشتم . ارتش بزرگ من به آرامي وارد بابل شد ...

نگذاشتم رنج و آزاري به مردم اين شهر و اين سرزمين وارد آيد . وضع داخلي بابل و جايگاه مقدسش قلب مرا تكان داد . من براي صلح كوشيدم ، برده داري را برانداختم ، به بدبختي هاي آنان پايان بخشيدم . فرمان دادم كه همه مردم در پرستش خداي خود آزاد باشند و آنان را نيازارند . فرمان دادم كه هيچكس اهالي را از هستي ساقط نكند .      

خداي بزرگ از من خرسند شد ... فرمان دادم ... تمام نيايشگاه هايي را كه بسته شده بود ، بگشايند ، همه خدايان اين نيايشگاه ها را به جاهاي خود بازگرداندم . اهالي اين محل ها را گرد آوردم و خانه هاي آنها را كه خراب كرده بودند ، از نو ساختم .

صلح و آرامش را به تمامي مردم اعطا كردم ...